Zondag 10/9 Naar de oostelijke oever oftewel het aziatische gedeelte van Istanbul via de Bosporus

Naar aanleiding van een tip van Yasmine (onze nieuwe beste vriendin!!) die op de oostelijke oever woont en vertelde dat daar boulevards zijn zoals in Venice Beach, hebben we de vapur naar Azië genomen vanaf Eminönü naar Üsküdar.
En inderdaad, vanuit Üsküdar kan je een heel groot gedeelte skaten richting Kadiköy. Meestal over een geasfalteerde rand langs de Bosporus en sommige stukken gewoon over de weg. Een beetje gevaarlijk zeker als je weet dat ik eigenlijk niet kan remmen, totaal in paniek raak als de weg opeens 'downhill' gaat en een beetje het rijgedrag van de meeste turken kent. Tel daarbij op dat wij een enorme bezienswaardigheid waren op onze skates (dat kennen ze niet) en je kan je een beetje voorstellen dat het niet echt veilig was.
Maar ze bleken ook echte boulevards te hebben, brede stroken langs de Bosporus waar het prima skaten was. Het bleef we heel bijzonder hoe mensen reageren als je je voort laat verplaatsen dmv wieltjes onder je voeten.
Uitzicht op het oude Istanbul, onze wijk Sultanahmet.

Michilie con Skeeler
Poesjes everywhere in Istanbul. Sommige zeer magere scharminkeltjes, maar de meeste goed verzorgd door de plaatselijke bevolking met bakjes eten en water.
Lekker chillen met boekje op terras. Eerlijkheids halve was dit een zeer duffe dag, alhoewel we grote stukken lekker aktief geskate hebben. Turkisch Tea (Çay) en het spannende einde van onze boeken maakten dat we heerlijk een tijd tussen de turkse mensen op het tarras hebben gezeten.
Na een lekkere maaltijd (aanwijzen en niet weten wat je krijgt) teruggelopen naar de haven van Kadiköy. Daar was een behoorlijk feestje aan de gang. Optredens van zangers, de jeugd van Istanbul die met elkaar in een grote cirkel met de armen ingehaakt een dansje maken (soort turkse equivalent van de polonaise).
De plaatselijke domme gans?